Капітуляція в новій обгортці: що пропонує Україні „мирна угода” від Дональда Трампа
https://www.eurointegration.com.ua/experts/2025/11/21/7225422
Arsenij Jaceniuk, były premier rządu Ukrainy (2014–2016), przewodniczący Kijowskiego Forum Bezpieczeństwa
Piątek, 21 listopada 2025, 16:14
Media opublikowały treść tzw. „planu pokojowego” mającego na celu zakończenie wojny Rosji przeciwko Ukrainie. Kancelaria Prezydenta USA poinformowała o autentyczności wysiłku włożonego w jego powstanie.
Krążą plotki o istnieniu dodatkowych wersji zaprezentowanej listy. Należy jednak przypuszczać, że przedstawiona w mediach wersja z 28 punktów[1] faktycznie odzwierciedla najważniejsze założenia tzw. „planu pokojowego” w rzeczywistości będącego planem pełzającej kapitulacji.
Oto dlaczego wyciągam takie wnioski. Przeanalizujmy ten plan punkt po punkcie.
1. „Potwierdzenie suwerenności Ukrainy” – to puste słowa.
Niepodległość państwa ukraińskiego proklamowana w Akcie o niepodległości i suwerenności Ukrainy w 1991 roku została potwierdzona w referendum w tym samym roku. O niepodległości Ukrainy jest mowa w Konstytucji[2]. Suwerenność Ukrainy została uznana przez cały świat, także w umowach międzynarodowych. Poza tym Ukraina jako państwo jest członkiem ONZ.
Jesteśmy suwerennym państwem. Nie potrzebujemy „potwierdzenia” ze strony kraju będącego agresorem. W związku z powyższym, ten punkt nie ma żadnej mocy prawnej ani politycznej.
2. „Pakt o nieagresji z Rosją”. Za nami są: Memorandum Budapeszteńskie, Wielkie Porozumienie o Przyjaźni z Rosją, porozumienia z Mińska. Padły też dziesiątki zapewnień o poszanowaniu naszych granic. Efektem tego wszystkiego była pełnoskalowa inwazja.
Żadna umowa z Kremlem nie działa na dłuższą metę. Moskwa naruszy zapisy „nowego papierka” wówczas, gdy będzie jej się to opłacało.
Punkty 3–4. Deklaracje o „nieagresji” i dialogu na linii NATO – Federacja Rosyjska. Rosja nie napada tylko pod jednym warunkiem: jeżeli ten czy inny kraj jest członkiem NATO albo jest wystarczająco siny militarnie, żeby odeprzeć napaść i przepędzić Rosjan.
O tym, czy NATO się będzie powiększało o nowe państwa, decydują członkowie Sojuszu Północnoatlantyckiego, a nie Kreml.
5. W tym punkcie są „gwarancje bezpieczeństwa”, które nic nie gwarantują. Ten punkt jest kluczowy a jednocześnie najbardziej niejasny.
„Nasz” świat zna jedynie dwa modle gwarancji: członkostwo w NATO albo jednoznacznie brzmiące i naprawdę wiążące prawnie umowy o obronie zbiorowej. Przewidują one: wspólne struktury wojskowe, lokalizację kontyngentów zagranicznych, pełną kompatybilność wojskową. O tym wszystkim nie ma mowy w owym planie.
Dodajmy do tego absurdalną logikę: jeżeli Rosja dokona napaści, Ukraina „otrzyma wsparcie”, a jeżeli Ukraina odpowie na napaść, gwarancje znikają.
6. Ograniczenie liczebności Sił Zbrojnych Ukrainy do 600 tys. żołnierzy – to droga do porażki.
Ukraina walczy z państwem, gdzie liczba ludności stanowi 140 milionów osób, zaś Kreml gotów bezustannie zwiększać liczebność armii. Ustalenie stałej liczebności naszych sił zbrojnych – to strategiczna demilitaryzacja Ukrainy.
Prawdziwa równowaga będzie możliwa jedynie w sytuacji, gdy Rosja zredukuje liczebność sił zbrojnych w europejskiej części kraju, wycofa wojska na wschód, zredukuje liczbę rakiet małego i średniego zasięgu. W zaproponowanym planie nie ma o tym mowy.
7. Zakaz przystąpienia do NATO [a raczej dostosowanie się do zakazu] – to kapitulacja strategiczna. Rosja wie, że to niemożliwe. Wśród państw członkowskich nie będzie zgody w sprawie zniesienia członkostwa Ukrainy w NATO. W parlamencie Ukrainy podjęcie takiej uchwały nie będzie możliwe, chyba że kraj ulegnie całkowitej politycznej destabilizacji.
Rosja bardzo dobrze wie, że Sojusz Północnoatlantycki nigdy jej nie zagrażał.
W tym punkcie chodzi nie o bezpieczeństwo, a o kontrolę [Rosji] nad Zachodem.
Aktualne władze USA nie są gotowe przyjąć Ukrainy do NATO. Wiemy, bo wielokrotnie o tym mówiły. To jednak jest decyzja polityczna USA. Nie jest to stanowisko innych państw Sojuszu Północnoatlantyckiego, wszak jeszcze w 2008 roku zostało podpisano porozumienie Ukraina-NATO o wdrażaniu Planu Działań dot. Członkostwa Ukrainy w NATO. Działania te są prowadzone od prawie dwudziestu lat, włącznie z dziesięcioma latami wojny.
8–9. Zakaz obecności wojsk Zachodu w Ukrainie oznacza rozbrojenie Ukrainy. Plan zakłada zakaz stacjonowania kontyngentów zagranicznych oraz lotnictwa zachodniego.
Te zakazy zupełnie niweczą jakiekolwiek „gwarancje bezpieczeństwa”, natomiast lokalizacja sprzętu i stacjonowanie wojsk mają być traktowane przez Kreml jak „naruszenie umowy pokojowej”.
10. To gwarancje dla USA bez gwarancji dla Ukrainy. Całą odpowiedzialność [za przestrzeganie warunków „planu pokojowego”] będzie ponosiła Ukraina.
To idealna podstawa dla rosyjskich prowokacji. Dodajmy też kwestię tajemniczego „wynagrodzenia za gwarancję”. Kto i jak będzie je wypłacał?
11. Członkostwo w UE – to ładnie brzmi, ale naprawdę niewiele znaczy. Dopóki Rosja ma prawo weta na działania Ukrainy w obszarze geopolitycznym, nie ma mowy o elemencie planu pokojowego, to narzędzie do wywierania presji.
Dobrze pamiętamy, że Rosja „nie była przeciwna” integracji Ukrainy z UE, ale, mówiąc to, rozstrzeliwała wspólnie z Janukowyczem tych, którzy protestowali na Majdanie – właśnie dlatego, że wybraliśmy Europę.
12. „Plan Marshalla” – to dobry pomysł, ale [może być wdrażany] dopiero po tym, jak osiągniemy pokój. Odbudowa – to rzeczywiście wspólna i długotrwała praca Ukrainy, USA, UE oraz państw G7. Będzie jednak możliwa dopiero po osiągnięciu pokoju na zasadach sprawiedliwości, a nie zamiast niego.
13. Proponuje się, że z Rosji powoli będą zdejmowane sankcje, powróci ona do G8 i otrzyma pełen dostęp do technologii oraz kapitału zachodniego.
Wygląda to na całkowite ułaskawienie agresora i nie ma mowy o żadnej karze.
Hitler nie wiedział, że coś takiego jest możliwe. Rosja znów będzie traktowana jak „wielkie mocarstwo” w nagrodę za to, że przez ponad 10 lat bez przerwy mordowała Ukraińców.
14. Z powodu rosyjskiej agresji Ukraina poniosła straty w wysokości ponad 500 miliardów USD, nie chodzi o 100 ani 200 miliardów. Powyższa liczba nie jest dokładna, zatem będzie znacznie większa.
Ten punkt przewiduje, że Rosja będzie mogła zarobić na agresji. To niemoralne, ale nie będę się o tym rozpisywał. Uważam, że rosyjskie aktywa powinny się stać częścią „Planu Marshalla”.
15. O grupach roboczych. To, czy Amerykanie będą czy nie będą tworzyli wspólne grupy z agresorem, jest sprawą Amerykanów. Powiem w oparciu o własne doświadczenie: jeżeli chcecie, żeby sprawy się przeciągały, możecie tworzyć grupy robocze.
16. Rosja usankcjonuje prawnie „politykę nieagresji”. To wspaniały punkt. Po niespodziewanej amnestii maniak i morderca napisze, że obiecuje nie zabijać więcej. Rosjanie naprawdę traktują wszystkich innych jak głupców.
17. Dobry punkt o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej. Dobrze będzie, jeżeli zostaną przedłużone odpowiednie umowy. Bardziej stosowne jednak będzie ich uzupełnienie o punkt dotyczący nieużywania broni jądrowej przeciwko państwu, które takiej broni nie posiada, a także włączenie się do tej inicjatywy innych państw posiadających broń jądrową.
Ten temat powinien być omawiany oddzielnie, gdy chodzi o gwarancje bezpieczeństwa dla Ukrainy. Rosja umyślnie wykorzystuje go, chcąc przeciągnąć USA na swoją stronę.
18. Ukraina od dawna nie posiada broni nuklearnej i działa wedle zasad Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej. Z tych zasad się wyłamuje jednie państwo – Rosja.
19. Przekazanie Zaporoskiej Elektrowni Jądrowej pod wspólny [z Rosją] zarząd – to legalizacja okupacji.
20. Zapisy o edukacji, prawach mniejszości narodowych i „wolności” mediów w Ukrainie i Rosji. Tu właściwie nie ma co się rozpisywać. Rosja niszczy inne kultury i języki. Ukraina gwarantuje przestrzeganie praw wszystkich mniejszości. Oczywista jest tu zatem zamiana pojęć.
Moskwy nie interesuje zaspokojenie potrzeb innych narodów, ją interesuje rusyfikacja. Chce narzucić nowe Cyrkularze wałujewskie[3], które będą używane do zniszczenia ukraińskiej tożsamości narodowej.
Jeśli chodzi o denazyfikację – pełna zgoda. Musi ona jednak zostać przeprowadzona na Kremlu i w całej Rosji.
Tak jak Niemcy po II wojnie światowej, Rosja powinna ponieść konsekwencje i zostać ukarana za agresję, eksterminację i zbrodnie przeciwko ludzkości.
21. To najniebezpieczniejszy punkt, gdyż chodzi o legalizację okupacji rosyjskiej. Tu mowa o uznaniu Krymu, Donbasu i Ługańska za „rosyjskie” i o przekazaniu Rosji części terytoriów, które dziś są kontrolowane przez Ukrainę.
Wstrzymanie działań bojowych wzdłuż linii rozgraniczenia wojsk – owszem. Nie ma jednak mowy o legalizacji rosyjskiej okupacji – pod żadnym warunkiem.
Gdyby USA podejmowały takie działania wobec państw basenu Morza Bałtyckiego oraz Niemiec, dziś Kreml kontrolowałby całą Europę.
22–23. To kolejna dawka informacji o dobrych chęciach. Rosja nie przeszkadza w swobodnym ruchu okrętów i statków, ponieważ flota czarnomorska leży na dnie. Oto moja odpowiedź na ten punkt.
24. Kwestie humanitarne są ważne, ale nie nowe. Ukraina od wielu lat prowadzi działania dotyczące powrotu jeńców wojennych.
Potrzeba tylko jednego: żeby Rosja się zgodziła oddać naszych obywateli. Wszystko inne – to deklaracje.
25. Ukraina przeprowadzi wybory wówczas, gdy będzie to bezpieczne. Kampania wyborcza ma odpowiadać standardom OBWE. Chodzi również o to, by w trakcie jej prowadzenia nie było zagrożenia ingerencji ze strony Rosji.
26. „Amnestia dla wszystkich” – to zbrodnia w wymiarze prawnym i etycznym. Mamy wybaczyć eksterminację ludności? Mamy wybaczyć Buczę, Izium, Mariupol, deportację dzieci, obozy filtracyjne?
Gdyby Hitler wiedział, że tak można, nigdy by nie popełnił samobójstwa, a na ławie oskarżonych w Norymberdze siedzieliby Churchill i Roosevelt.
Ten punkt stanowi o całkowitym uniewinnieniu Rosjan, jeśli chodzi o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości. Co więcej, jest zachętą do nowych zbrodni. Można zlikwidować ONZ i spalić wszystkie dokumenty prawa międzynarodowego – przecież nie będą już potrzebne.
Treść tego punktu świadczy o znęcaniu się nad poległymi i ofiarami, nad ich rodzinami, nad tymi, którzy byli w niewoli, nad rannymi i kalekami, nad pamięcią i ludzką godnością. Punkt ten sankcjonuje ignorowanie prawa jako systemu norm. Dodatkowo chodzi tu o pełne zniesienie zasady odpowiedzialności w stosunku do Rosji – mowa o zadośćuczynieniu finansowym dla naszych obywateli i biznesu.
27. Zgadzamy się na Radę Pokojową na czele z prezydentem Donaldem Trumpem. Nigdy jednak nie zaakceptujemy „rady kapitulacji” na warunkach Putina.
28. Ma nastąpić całkowite i bezwarunkowe zawieszenie działań bojowych na linii demarkacyjnej – od tego trzeba zacząć.
Nie zaakceptujemy „Nowego Monachium”. Prawdziwy pokój nastąpi po powstrzymaniu agresora siłą.
„Nowe Monachium” prowadzi do kolejnej wielkiej wojny światowej. Prawdziwy pokój w Ukrainie prowadzi do bezpieczeństwa świata.
Walczymy o to bezpieczeństwo. Apeluję do przywódców światowych o to, by pomogli nam zwyciężyć i tym samym obronili samych siebie.
***
Teksty w rubryce Opinia eksperta wyrażają jedynie poglądy autorów i nie są artykułami członków zespołu redakcyjnego portalu Ukraińska Prawda
Tłumaczyła Irena Kulesza, tłumacz języków polskiego, ukraińskiego i rosyjskiego, redaktor
[1] https://niezalezna.pl/swiat/wyciekl-pokojowy-plan-dla-ukrainy-jeden-zapis-dotyczy-polski/557153 [dostęp: 22.11.2025] – przyp. tłum.
[2] Artykuł 1, zob. https://zakon.rada.gov.ua/laws/show/254к/96-вр#Text Zapis ten oficjalnie potwierdził ukraiński Trybunał Konstytucyjny w styczniu 2012 roku.
[3] Cyrkularz wałujewski – to tajny okólnik ministra spraw wewnętrznych Imperium Rosyjskiego Piotra Wałujewa z dnia 18 lipca 1863 roku. Na mocy dokumentu na terenie Imperium Rosyjskiego obowiązywał zakaz wydawania podręczników do nauki języka ukraińskiego, ukraińskich bajek i książek dla dzieci oraz książek religijnych. Wyjątek zrobiono dla literatury pięknej. Wałujew twierdził, że języka ukraińskiego (nazywanego przezeń „małorosyjskim”) nie było, nie ma i być nie może. W cyrkularzu zapisano, że język ukraiński jest dialektem języka rosyjskiego, który powstał pod wpływem języka polskiego, a zatem nie może istnieć samodzielnie. Źródło: https://vue.gov.ua/Валуєвський_циркуляр_1863 [dostęp: 27.11.2025] – przyp. tłum.